Tomašević J. Nikola

69
Tomašević J. Nikola
Tomašević J. Nikola

 

 

ime: Nikola
prezime: Tomašević
ime oca: Jerotije
mesto: Beograd
opština: Beograd
godina rođenja: 1876.
godina smrti: 1965.
izvor podataka: “Besmrtni ratnici valjevskog kraja u ratovima 1912-1918“ Milorad Radojčić

 

Tomašević J. Nikola, oficir – divizijski general, (Beograd, 10. II 1876 – Beograd, 17. VIII 1965).

Otac Jerotije, abadžija a majka Anka, domaćica.

Posle završenih šest razreda gimnazije 1. septembra 1893. godine sa XXVI klasom stu- pio u NŠ VA. Višu školu VA završio je 1903. sa XI klasom. U prvi oficirski čin proizveden 2. avgusta 1896, kapetana 1902, majora 1909, pukovni- ka 1 oktobra 1915, brigadnog generala 21. oktobra 1923, a divizijskog generala 17. decembra 1924. godine.

Do 1899. godine bio je vodnik u poljskoj artiljeriji. Tokom 1899. i 1900. bio je državni pitomac na stručnom usavršavanju u austrougarskoj artiljeriji u Beču. Po povratku u domovinu radi kao komandir baterije u poljskoj artiljeriji, ađutant inspektora artiljerije i komandant diviziona u poljskoj artiljeriji.

U balkanskim ratovima bio je komandant I artiljerijskog divizio- na Drinske divizije I poziva. Petog oktobra 1913. godine teško je ranjen kod sela Vrbovca na desnoj obali reke Ralje, pa mu je amputira- no stopalo desne noge. Za vreme I svetskog rata bio je komandant divi-iona Šumadijske divizije I poziva. Pri našem odstupanju kao ranje- nik sa ostalim pacijentima bolnice u Vrnjačkoj Banji zarobljen je 27. oktobra 1915. godine i sproveden u Austrougarsku u zarobljeništvo. Posle dužeg bolovanja pušten je kao invalid. Od 30. aprila 1917. do 5. marta 1919. bio je na službi kod šefa Srpske vojne misije u Parizu i zastupnik delegata srpske VK kod francuske Vrhovne komande.

Posle rata paralelno je šef Artiljerijskog biroa i zastupnik inspektora artiljerije, pa nastavnik Taktike artiljerije na NŠ VA. Od 27. novembra 1920. imenovan je za vojnog izaslanika u Beču, a potom je načelnik Artiljerijskog odeljenja komande II armijske oblasti i v. d. komandanta Kosovske divizijske oblasti. Za vreme službe u komandi II armijske oblasti istovremeno je bio privremeni sudija Bosanskog divizijskog suda. Penzionisan je 17. maja 1927. godine.

Za predan i odgovoran rad odlikovan je sa više odlikovanja i dru- gih priznanja. Među kojima i jednim Ordenom Karađorđeve zvezde IV stepena i dva ordena Karađorđeve zvezde sa mačevima IV i III stepena. Ordenom belog orla III stepena, Zlatnom medaljom za hrabrost itd.

Ženio se dva puta. Tokom 1903. sa Marijom, kćerkom Stevana Jova- novića, artiljerijskog pukovnika iz Beograda, a 1910. sa Katarinom kćerkom Pere Anastasijevića, trgovca iz Beograda. Imao je sina Predraga i kćerku Oliveru.