Todorović M. Petar

207
Todorović M. Petar
Todorović M. Petar

 

 

ime: Petar
prezime: Todorović
ime oca: Milan
mesto: Beograd
opština: Beograd
godina rođenja: 1872.
godina smrti: 1950.
izvor podataka: “Besmrtni ratnici valjevskog kraja u ratovima 1912-1918“ Milorad Radojčić

 

Todorović M. Petar, oficir – artiljerijski brigadni general, (Beograd, 28. XII 1872 – Beograd, 1950).

Otac Milan, trgovac iz Ovčinje u Beogradu, a majka Jelena (rođ. Baštovanović), domaćica iz Ritopeka kraj Beograda. Po završet- ku sedam razreda gimnazije sa XX klasom upisao je NŠ VA 15. septembra 1889. godine. Za artilje- rijskog potporučnika proizveden je 15. septembra 1892, za kapetana 22. februara 1900, majora 1907, za pukovnika 1. oktobra 1915, za artiljerijskog brigadnog generala 21. oktobra 1923. godine.

Do 1898. bio je vodnik u konjičkoj i poljskoj artiljeriji, potom do 1902. komandir baterije u poljskoj, a do 1907. godine u brdskoj artiljeriji. Od 1900. do 1901. godine šest meseci proveo u Parizu i Nici na izučavanju jezika. Tokom 1907. godine postao je komandant diviziona u brdskoj artiljeriji. Sledeće dve godine proveo je na stručnom usavr- šavanju u alpskoj artiljeriji u Grenoblu (Francuska). Po povratku u domovinu do 1912. godine bio je komandant diviziona u brdskoj artiljeriji.

U balkanskim ratovima bio je komandant diviziona brdskog arti- ljerijskog puka i komandant Opoljskog odreda u Ljumi. Tokom Srpsko bugarskog rata bio je komandant III diviziona brdskog artiljerijskog puka u sastavu Drinske divizije I poziva. U toku Arnautske pobune 1913. bio je pomoćnik komandanta brdskog artiljerijskog puka i svih Prizrenskih trupa.

Na početku Prvog svetskog rata bio je komandant brdskog diviziona Šumadijske divizije II poziva, potom komandant artiljerije Užič- ke brigade i komandant artiljerije Užičkog odreda. Za vreme reorganizacije srpske vojske bio je predsednik Komisije za pripremu logora za celokupnu vojsku na Halkidiku. Od 1916. godine do završetka tog rata bio je komandant artiljerije Drinske divizije.

Posle Prvog svetskog rata najpre je pomoćnik komandanta brdskog artiljerijskog puka, pa komandant Varaždinskog vojnog okruga i komandant mesta i posade u Varaždinu. Od 1920. bio je pomoćnik komandanta Zetske divizijske oblasti i do 25. decembra 1920. na službi u Artiljerijsko-tehničkom odeljenju MVM. Sledeće dve godine je pomoćnik komandanta Jadranske divizijske oblasti, a onda do 6. marta 1923. komandant Bosanske artiljerijske brigade. Potom do 1929. načelnik Artiljerijskog odeljenja I armijske oblasti. Penzionisan je 11. aprila 1929. godine.

Za zasluge u miru i ratu dobio je: Medalju za vojničke vrline, Zlatnu medalju za hrabrost, Orden Karađorđeve zvezde sa mačevima IV stepena, dva ordena belog orla, Orden Svetog Save III reda i Orden Karađorđeve zvezde IV stepena. Od stranih odlikovanja imao je engleski orden sv Đorđa sa mačevima II stepena i ruski orden Sv. Ane sa mačevima II stepena.

Od 1904. oženjen je Milicom kćerkom Alekse Vasića, kasacionog sudije u penziji, a imali su sinove: Boška, Žarka, i Slavka. Govorio je francuski jezik i bavio se prevođenjem i objavljivanjem stručnih radova.