Radivojević A. Petar

108
Radivojević A. Petar
Radivojević A. Petar

 

 

ime: Petar
prezime: Radivojević
ime oca: Filip
mesto: Kušiljevo
opština: Svilajnac
godina rođenja: 1877.
godina smrti: 1961.
izvor podataka: “Besmrtni ratnici valjevskog kraja u ratovima 1912-1918“ Milorad Radojčić

 

Radivojević A. Petar, oficir – brigadni general (Kušiljevo, Svilajnac, 4. X 1877 – Beograd, 21.H 1961).

Otac Antonije, sveštenik i majka Mitra, domaćica.

Po svršenoj maturi u Pirotu sa XXX klasom stupio u VA. U prvi oficirski čin proizveden 13. okto- bra 1899. godine. Major postao 19. aprila 1913, pukovnik 14. oktobra 1920, a brigadni general 1. decembra 1925. godine.

Počeo je raditi kao vodnik u VI i XVII pešadijskom puku, a nastavio kao v. d. komandira čete u IV pešadijskom puku. Od maja 1906. do balkanskih rato- va službovao u Valjevu kao komandir čete i komandir Mitraljeskog odeljenja u XVII pešadijskom puku. Sa tom jedinicom otišao je u balkanske ratove. Od avgusta 1913. do marta 1916. godine, sa tromesečnom pauzom kada je bio u Bitoljskom puku bio komandant bataljona XVII pešadijskog puka.

U Prvom balkanskom ratu borio se na Kumanovu, Babuni, Prilepu (Alinačkim položajima), Bitolju, San Đovanskom pristaništu i opsadi Skadra. Za vreme II balkanskog rata ratovao je na Bregalnici i Govedarniku.

Na početku Prvog svetskog rata borio se kod Šapca, na Ceru, Drini, Kolubari i više drugih mesta. Povlačio se preko Kosova, Crne Gore i Albanije.

Sa Solunskog fronta sa grupom odabranih oficira poslat je u Rusiju radi formiranja dobrovoljačkih jedinica. U Odesi maja 1916. godine primio je komandu nad II dobrovoljačkim pukom I srpske dobro- voljačke divizije koji je predvodio u bojevima na Dobrudži i Kokoradži. Potom se sa korpusom vratio na Solunski front, gde je od januara do maja 1918. godine bio komandant II (Jugoslovenskog) puka. Teže je ranjavan tri puta.

Nakon oslobođenja bio je zastupnik načelnika intendanture Drinske divizijske oblasti u Valjevu, komandant I (Jugoslovenskog) puka, komandant pešadijskog puka Kraljeve garde, komandant Moravske pešadijske brigade, komandant Dunavske pešadijske brigade, pomoć- nik komandanta grada Beograda i v. d. načelnika Ekonomskog odeljenja MVM. Penzionisan je 15. septembra 1938. godine.

Za zasluge u miru i ratu dobio je 16 domaćih odlikovanja i drugih priznanja, među kojima su i tri ordena Karađorđeve zvezde, od kojih je jedan sa mačevima IV reda i po jedan bez mačeva IV i III reda. Imao je i osam stranih odlikovanja među kojima su i odličja: Rusije, Francuske, Engleske, Čehoslovačke i Rumunije.

Od 27. aprila 1908. godine bio je u braku sa Zorkom, kćerkom Luke Andrića, trgovca iz Valjeva. Imali su sinove Radmila i Slavka.