Plazina Milovan

308
Plazina Milovan
Plazina Milovan

 

 

ime: Milovan
prezime: Plazina
ime oca:
mesto: Guberevci
opština: Čačak
godina rođenja: 1864.
godina smrti: 1921.
izvor podataka: “Besmrtni ratnici valjevskog kraja u ratovima 1912-1918“ Milorad Radojčić

 

Plazina Milovan, oficir – pešadijski pukovnik (Guberevci, Čačak, 29. X 1864 – Beograd, 3. II 1921).

Kao zemljoradnik sa samo četiri razreda osnovne škole i redov stupio je u srpsku vojsku i borio se Srpsko-bugarskom ratu 1885. godine. Još tada pokazao je mnoge vojničke vrline i smisao za komandovanje. Primljen je u aktivnu službu i proizveden u podoficirske činove.

Kao podoficir vredno je radio i uporno učio, pa je drugima služio za primer. Malo je bilo oficira koji su tako temeljno poznavali trupnu službu kao on. U čin pešadijskog potporučnika unapređen je 1892. godine. Već 1900. bio je kapetan.

Do 1893. bio je vodnik u pešadiji, ađutant Pirotske pukovske okružne komande (1894-1898), potom komandir čete u pešadiji (1898- 1902), komandant bataljona u pešadiji (1902-1905) a od 1909. do 1912. godine komandant puka u pešadiji.

U Srpsko-turskom ratu 1912/1913. godine bio je komandant V pešadijskog puka Kralja Milana. U borbama oko Skadra posebno se istakao junačkim držanjem, pametnim i umešnim vođenjem trupa. Od početka II balkanskog rata bio je komandant X (Takovskog) puka II poziva. Bio je veoma zapažen u borbama na Vlasini i prilikom zauzimanja Bosilegrada. Još 1913. godine imao je Orden Karađorđeve zvezde sa mačevima IV reda.

Za vreme Prvog svetskog rata bio je komandant Podrinjskog i Vlasinskog odreda, zastupnik komandanta i pomoćnik komandanta Šumadijske divizijske oblasti. U čin pešadijskog pukovnika unapređen je 1. oktobra 1915. godine. Spadao je u grupu starešina koje su u ratu 1912-1918. godine pokazala odlične komandantske sposobnosti. Posle rata bio je komandant mesta u Skoplju i sudija Divizijskog vojnog suda.

Bio je oženjen učiteljicom Novkom, rođ. Kovačević. Sahranjeni su na Novom groblju u Beogradu, parcela 27, red 3, grobno meso 78. Iznad njihove grobnice podignute su muška i ženska glava u reljefu od bronze, rad vajara Simeona Roksandića.