Petronić O. Radomir

280
Petronić O. Radomir
Petronić O. Radomir

 

 

ime: Radomir
prezime: Petrović
ime oca: Obrad
mesto: Osladić
opština: Valjevo
godina rođenja: 1879.
godina smrti: 1934.
izvor podataka: “Besmrtni ratnici valjevskog kraja u ratovima 1912-1918“ Milorad Radojčić

 

Petronić O. Radomir, oficir – pešadijski brigadni general (Osladić, Valjevo, 22. I 1879 – Niš, 1934).

Potiče iz ugledne seoske porodice koja je dala više poznatih, pa i značajnih ličnosti. Otac Obrad, trgovac, a majka Anka, domaćica. Osnovnu školu učio je u valjevskoj Kamenici; pet razreda gimnazije završio u Valjevu, a šesti u Šapcu. Nižu školu VA pohađao je kao pitomac XXXII, a VŠ VA XIV klase.

U čin pešadijskog potporučnika proizveden je 2. avgusta 1901. i određen za vodnika u V pešadijskom puku, gde je ostao do 30. septembra 1906, kada je prekomandovan na istu dužnost u XIV pešadijski puk. Čin kapetana II klase dobio je 1910. i bio komandir čete u istom puku.

U Srpsko-turskom ratu 1912. borio se kao komandir čete I bataljona XIV pešadijskog puka II armije. Učestvovao u borbama ove divizije od Ćustendila – Kratova, preko opsade i osvajanja Jedrena. U Srpsko-bugarskom ratu kao kapetan I klase, komandovao četom u XIV pešadijskom puku pri odbrani Pirota.

Kao major u Prvom svetskom ratu 1914-1918. godine komandovao je IV bataljonom XIV kadrovskog puka i III bataljonom XIV pešadijskog puka. Učestvovao je u Cerskoj bici i 1915. pri dbrani Beograda. Komandovao je u napadu i priboju Solunskog fronta na pravcu Slono uvo – Poroj – Studena voda – Topolac sve do oslobođenja Srba, Hrvata i Slovenaca. Tokom ratovanja pokazao je hrabrost i smisao za komandovanje.

Dva puta je ranjavan. Prvi put 13. novembra 1914. godine u glavu kod Kamenice. Drugi put u levu nogu kod kuka u selu Bornice na Leričnom polju 16. septembra 1916. godine.

Po završetku rata komandovao je XXXVI pešadijskom puku Ban Jelačić i XIV pešadijskim pukom. Potom je bio komandant pešadije Moravske divizijske oblasti i pomoćnik komandanta Moravske divi- zijske oblasti, na kome je položaju i umro. Čin brigadnog generala dobio je 28. juna 1927. godine.

Odlikovan je Zlatnom medaljom za hrabrost, Zlatnom medaljom za revnosnu službu, Ordenom Karađorđeve zvezde sa mačevima IV reda; Ordenom Karađorđeve zvezde IV reda, Ordenom belog orla V reda, Ordenom Svetog Save III reda, Ordenom Svetog Save IV reda, Ordenom jugoslovenske krune III reda i svim ratnim spomenicama.

Bio je oženjen Milicom, kćerkom Dimitrija Aničića trgovca iz Knjaževca. Imali su sina Dragoslava (1913-1933) studenta prava.