Cukavac G. Vladimir

339
Cukavac G. Vladimir
Cukavac G. Vladimir

 

 

ime: Vladimir
prezime: Cukavac
ime oca: Grujica
mesto: Valjevo
opština: Valjevo
godina rođenja: 1884.
godina smrti: 1965.
izvor podataka: “Besmrtni ratnici valjevskog kraja u ratovima 1912-1918“ Milorad Radojčić

 

Cukavac G. Vladimir, oficir – armijski general, (Valjevo, 29. V 1884 – Beograd, 7. IV 1965).

Otac Grujica, oficir i majka Poleksija, domaćica. Pitomac XXXVI Niže i XXI Više klase VA. Pre balkanskih ratova bio je vodnik u IX pešadijskom puku, pomoćnik klasnog starešine u Vojnoj akademiji i komandir III čete I bataljona VII pešadijskog puka.

Za vreme balkanskih ratova bio je ađutant Drinske divizije I poziva. U Prvom svetskom ratu bio je angažovan kao komandir čete u VII pešadijskom puku i komandant III bataljona u XI pešadijskom puku. Na toj dužnosti teško je ranjen posle čega je upućen u Bizertu na lečenje i oporavak.

Posle rata radio je kao pomoćnik načelnika štaba Šumadijske divizijske oblasti, a od 15. oktobra 1920. godine bio na generalštabnoj pripremi, koju je završio, kao i generalski tečaj u Parizu. Po povratku bio je načelnik štaba Konjičke divizije, šef Nastavnog odseka Operativnog odeljenja GŠ, šef Mobilizacijskog odseka istog. Potom predavao Taktiku i Ratne igre na NŠ VA, bio pomoćnik načelnika štaba II armijske oblasti, načelnik štaba komande Garde, vojni izaslanik u Sofiji, pomoćnik upravnika VA za VŠ, načelnik Generalštabnog odeljenja MVM, upravnik VA, v. d. komandanta i komandant V armijske oblasti. Pored redovne dužnosti bio je urednik časopisa Ratnik od 1. decembra 1923. godine.

U Aprilskom ratu 1941. kao komandant V armije, zarobljen je i interniran. Po završetku rata među prvima vratio se u otadžbinu i izvesno vreme radio u jednom od beogradskih arhiva.

U čin brigadnog generala unapređen je 17. decembra 1929, divizijskog generala 1. aprila 1934. i armijskog generala 1. decembra 1940. godine. Za zasluge u miru i ratu dobio je brojna odlikovanja i druga priznanja. Pored ostalih i Orden Karađorđeve zvezde sa mačevima VI reda. Napisao je i objavio knjigu Ratna igra (Beograd, 1925).

Od 1920. godine bio je oženjen Anđelijom – Anđom, kćerkom Dragutina – Dragića Atanackovića imućnog trgovca iz Valjeva i jednog od predsednika Valjevske opštine, za koju savremenici tvrde da je bila prava lepotica. Imali su sina Branka i kćeri Jelku i Darinku. Drugi brak sklopio je 1964. sa Kosarom Janković iz Beograda.

Sahranjen na beogradskom Novom groblju, u parceli broj 17.