Ugovor o miru

904

Ugovor o miru zaključen u londonu sedamnaestog (tridesetog) maja 1913. između turske i balkanskih saveznika

NJEGOVO Veličanstvo Kralj Srbije, Njegovo Veličanstvo Kralj Bugara, Njegovo Veličanstvo Kralj Jelina i Njegovo Veličanstvo Kralj Crne Gore (označeni niže rečima „Suvereni saveznici”), s jedne strane, i Njegovo Veličanstvo Car Otomana, s druge strane, ispunjeni željom da učine kraj sadašem ratnom stanju i vaspostave mir i prijateljstvo između svojih Vlada i svojih podanika, rešili su da zaključe Ugovor o Miru i u tom cilju izabrali svoje Punomoćnike:

Njegovo Veličanstvo Kralj Srbije:

Njegovo Prevashodstvo G. Stojana Novakovića, nekadanjega Predsednika Ministarskog Saveta;

Njegovo Prevashodstvo G. Andru Nikolića, Predsednika Skupštine;

Njegovo Prevashodstvo G. Milenka Vesnića, Izvanrednog Izaslanika i Punomoćnog Ministra u Parizu; Njegovo Prevashodstvo G. Ivana Pavlovića, nekadanjeg Ministra u Sofiji.

Njegovo Veličanstvo Kralj Bugara:

Njegovo Prevashodstvo G. Dr. Stojana Daneva, Predsednika Sobranja;

Njegovo Prevashodstvo G. Mihaila Madžarova, Izvanrednog Izaslanika i Punomoćnog Ministra u Londonu.

Njegovo Veličanstvo Kralj Jelina:

Njegovo Prevashodstvo G. Stevana Skuludisa, nekadanjeg Ministra Inostranih Dela;

Njegovo Prevashodstvo G. Jovana Genadiusa, Izvanrednog Izaslanika i Punomoćnog Ministra u Londonu;

Njegovo Prevashodstvo G. Đorđa Strajta, Izvanrednog Izaslanika i Punomoćnog Ministra u Beču.

Njegovo Veličanstvo Kralj Crne Gore:

Njegovo Prevashodstvo G. Jovana Popovića, nekadanjeg Otpravnika Poslova u Carigradu;

Njegovo Prevashodstvo G, Luja pl. Vojnovića, nekadaljeg Ministra Pravde.

Njegovo Veličanstvo Car Otomana:

Njegovo Prevashodstvo Osmana Nizami Pašu, Divizijskog Generala, nekadanjeg Ambasadora u Berlinu;

Njegovo Prevashodstvo Bacariju Efendi, Senatora, Ministra Građevina;

Njegovo Prevashodstvo Ahmed Rešid Beja, Pravnog Savetnika Visoke Porte,

koji su, pošto su pokazali svoja punomoćstva i našli ih u potpunom redu, ugovorili ovo što sleduje:

član 1.

Od dana izmene ratifikacija ovoga Ugovora vladaće večiti mir i prijateljstvo između Njegovog Veličanstva Cara Otomana, s jedne strane, i Njihovih Veličanstava Suverena saveznika, s druge strane, kao i između Njihovih naslednika i podanika.

član 2.

Njegovo Veličanstvo Car Otomana ustupa Njihovim Veličanstvima Suverenima saveznicima sve oblasti Svoga Carstva na evropskom kontinentu zapadno od pruge povučene od Enosa na Jegejskom Moru do Midije na Crnom Moru, izuzimajući Arbaniju.

Tačnu graničnu prugu od Enosa do Midije povući će jedna međunarodna komisija.

član 3.

Njegovo Veličanstvo Car Otomana i Njihova Veličanstva Suvereni saveznici izjavljuju da ostavljaju Njegovom Veličanstvu Caru Nemačke, Njegovom Veličanstvu Caru Austrije, Kralju Češke itd. i Apostolskom Kralju Ugarske, Gospodinu Predsedniku Francuske Republike, Njegovom Veličanstvu Kralju Velike Britanije i Irske i Britanskih Prekomorskih Oblasti, Caru Indije, Njegovom Veličanstvu Kralju Italije i Njegovom Veličanstvu Caru svih Rusija, da odrede granice Arbaniji i urede sva ostala pitanja koja se tiču Arbanije.

član 4.

Njegovo Veličanstvo Car Otomana izjavljuje da ustupa Njihovim Veličanstvima Suverenima saveznicima ostrvo Krit i da se odriče svih suverenih i drugih prava koje je imao nad ovim ostrvom.

član 5.

Njegovo Veličanstvo Car Otomana i Njihova Veličanstva Suvereni saveznici izjavljuju da poveravaju Njegovom Veličanstvu Caru Njemačke, Njegovom Veličanstvu Caru Austrije, Kralju Češke itd. Apostolskom Kralju Ugarske, Gospodipu Predsedniku Francuske Republike, Njegovom Veličanstvu Kralju Velike Britanije i Irske i Britanskih Prekomorskih Oblasti, Caru Indije, Njetovom Veličanstvu Kralju Italije i Njegovom Veličanstvu Caru svih Rusija da odrede položaj svih otomanskih ostrva u Jegejskom Moru, osim ostrva Krita, i poluostrva Atosa.

član 6.

Njegovo Veličanstvo Car Otomana i Njihova Veličanstva Suvereni saveznici izjavljuju da finansijska pitanja, proizašla iz ratnog stanja kome se čini kraj i ustupanja gore pomenutih oblasti, ostavljaju međunarodnoj komisiji, koja je sazvana u Parizu i na koju su Oni poslali Svoje predstavnike.

član 7.

Pitanja ratnih zarobljenika, pravosuđa, podanstva i trgovine biće uređena pojedinačnim ugovorima.

poslednji član.

Ovaj će Ugovor biti ratifikovan i ratifikacije izmenjene u Londonu u što je moguće kraćem roku.

U potvrdu toga Punomoćnici Visokih Strana ugovornica potpisali su ovaj Ugovor i na nj stavili svoje pečate.

U Londonu, u Sen-Džemskoj Palati, 17./30. Maja 1913., u 12 č. 35 m. (zapadno evropsko vreme).

(m. p). Stojan Novaković

(m. p.) And. Nikolić (m. p.)

Mil, R. Vesnić

(m. p.) Ivan Pavlović

(m. p.) Dr. St. Danev

(m. p.) M. Iv. Madžarov

(m. p.) Stevan Skuludis

(m. p.) J. Genadijus

(m. p.) Đ. Strajt

(m. p.) J. Popović

(m. p.) L. pl. Vojnović

(m. p.) Osman Nizami

(m. p.) N. Bacarija

(m. p.) Ahmed Rešid